Η Κάθαρση αποτελεί θεμέλιο κάθε εσωτερικής αναζήτησης και ουσιαστικό έργο για τον Ελευθεροτέκτονα. Είναι μια διαδικασία αυτοβελτίωσης, μια βαθιά, εσωτερική μεταμόρφωση που στοχεύει να απομακρύνει τις προσκολλήσεις, τις ψευδαισθήσεις και τις σκιές που καλύπτουν τον αληθινό πυρήνα του ανθρώπου. Η έννοια αυτή συνοδεύει την ανθρώπινη πορεία από την αρχαιότητα και εμφανίζεται σε όλες τις μεγάλες μυστικές και φιλοσοφικές παραδόσεις.
Στην πορεία της Μύησης, ο υποψήφιος περνά πρώτα από το Διασκεπτήριο, έναν χώρο ήρεμο και σκοτεινό, αφιερωμένο στον βαθύ στοχασμό. Εκεί καλείται να αποχωριστεί για λίγο τον εξωτερικό κόσμο και να στραφεί προς το εσωτερικό του. Μπροστά του συναντά συμβολικά αντικείμενα: το κρανίο, που θυμίζει τη φθαρτότητα· το κερί, που συμβολίζει το φως της συνείδησης· το αλάτι, σημάδι σοφίας και διατήρησης· την άμμο του χρόνου, που κυλά χωρίς επιστροφή. Στο Διασκεπτήριο δεν εξετάζεται· δεν κρίνεται· απλώς καλείται να αναγνωρίσει ποιος είναι και ποιος επιθυμεί να γίνει.
Η Κάθαρση ως ιδέα είναι πανάρχαια. Ιδιαίτερα στους αρχαίους Αιγυπτίους, η έννοια αυτή είχε ιερή και κοσμολογική σημασία. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η ψυχή, για να φτάσει στον κόσμο του Όσιρη, όφειλε να είναι «ελαφριά σαν πούπουλο». Γι’ αυτό, μετά τον θάνατο, η καρδιά του ανθρώπου ζυγιζόταν απέναντι στο φτερό της Μαάτ, της θεότητας της Αλήθειας και της Ηθικής Τάξης. Η Κάθαρση δεν γινόταν μόνο με τελετουργίες, αλλά και με καθημερινή ηθική ζωή: αλήθεια, δικαιοσύνη, μέτρο, ευγένεια και σεβασμό προς το Θείο. Η καθαρή καρδιά ήταν το κλειδί για να διαβεί η ψυχή τα ιερά μονοπάτια της μεταθανάτιας ζωής.
Αυτή η αιγυπτιακή αντίληψη συνδέεται βαθιά με την τεκτονική ατραπό. Και ο Ελευθεροτέκτων καλείται να ζυγίσει τον εαυτό του, όχι με το φτερό της Μαάτ, αλλά με τη δική του συνείδηση. Η Κάθαρση γίνεται τότε μια συνεχής, ζωντανή προσπάθεια: το καθάρισμα των σκέψεων, η βελτίωση των πράξεων, η αρμονία μεταξύ λόγου και έργου.
Στην αδελφότητα μας η εργασία αυτή δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε σύμβολο, κάθε συνάντηση, κάθε τελετή, καλεί τον άνθρωπο να λειαίνει την «ακατέργαστη λίθο» του και να φτάσει σταδιακά στην εσωτερική ισορροπία και στο Φως. Διότι η Κάθαρση δεν είναι προορισμός· είναι πορεία ζωής, πνευματική, ηθική και αδιάκοπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου