Υπάρχουν φράσεις που αποκτούν αξία επειδή περιγράφουν μια εμπειρία που επαναλαμβάνεται στη ζωή όλων μας. Το ρητό που συνοδεύει την εικόνα του Ουίνστον Τσώρτσιλ αγγίζει ακριβώς αυτή την εμπειρία.
Κάθε άνθρωπος διαθέτει ένα περιορισμένο απόθεμα χρόνου, προσοχής και ψυχικής ενέργειας. Μέσα σε μία ημέρα καλείται να επιλέξει πού θα τα επενδύσει. Οι επιλογές αυτές καθορίζουν σταδιακά την πορεία της ζωής του. Η επιτυχία ενός στόχου συνδέεται συχνά με την ικανότητα διατήρησης της προσοχής σε αυτό που έχει πραγματική σημασία.
Οι «σκύλοι που γαβγίζουν» της εικόνας συμβολίζουν όλα όσα διεκδικούν την προσοχή μας χωρίς να συμβάλλουν στην πορεία μας. Μια κριτική, μια πρόκληση, μια αντιπαράθεση, μια ανάγκη επιβεβαίωσης, ακόμη και η επιθυμία να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο. Κάθε μία από αυτές τις καταστάσεις ζητά ένα μικρό κομμάτι από τις δυνάμεις μας. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν τα μικρά αυτά κομμάτια συσσωρεύονται.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι η ουσία του μηνύματος βρίσκεται στην αυτογνωσία. Ο άνθρωπος χρειάζεται να αναρωτιέται διαρκώς: «Αυτό που με απασχολεί αυτή τη στιγμή υπηρετεί τον σκοπό μου ή απλώς απορροφά την ενέργειά μου;». Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα λειτουργεί σαν φίλτρο που ξεχωρίζει το ουσιώδες από το εφήμερο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου