έχει συνδεθεί στη λαϊκή φαντασία με τη γρουσουζιά, όμως πίσω από αυτή την αντίληψη βρίσκεται ένα ιστορικό γεγονός μεγάλης βαρύτητας. Η ημερομηνία παραπέμπει στη δραματική περιπέτεια του Ζακ ντε Μολέ, τελευταίου Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών του Ναού, και στη σύγκρουση ανάμεσα στην αρετή, την εξουσία και τη συκοφαντία.
Στις αρχές του 14ου αιώνα, το Τάγμα των Ναϊτών είχε ήδη αποκτήσει τεράστια οργανωτική και οικονομική ισχύ στην Ευρώπη. Από σώμα προστασίας των προσκυνητών και στήριγμα των Αγίων Τόπων, είχε εξελιχθεί σε έναν υπερεθνικό θεσμό με διοικητική εμπειρία, πόρους και δίκτυα ασφαλών συναλλαγών. Όσο οι σταυροφορικές ισορροπίες διατηρούνταν, η παρουσία του ήταν πολύτιμη. Όταν όμως οι πολιτικές και στρατιωτικές συνθήκες άλλαξαν, η ίδια ισχύς άρχισε να γεννά καχυποψία στις ευρωπαϊκές αυλές.
Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Δ΄, πιεσμένος οικονομικά και αποφασισμένος να ελέγξει κάθε ανεξάρτητο κέντρο δύναμης, κινήθηκε μεθοδικά. Με τη βοήθεια του Γκιγιώμ ντε Νογκαρέ και αξιοποιώντας μαρτυρίες, πιέσεις και συμφέροντα, προχώρησε σε μια καλά οργανωμένη επιχείρηση εναντίον των Ναϊτών. Στις 13 Οκτωβρίου 1307 οι συλλήψεις υπήρξαν σχεδόν καθολικές και οι Ναΐτες μετατράπηκαν από προστάτες σε αιρετικούς. Οι ομολογίες που αποσπάστηκαν με βασανιστήρια παρουσιάστηκαν ως αποδείξεις, μέσα σε μια διαδικασία που οδηγούσε σε προαποφασισμένο τέλος.
Ωστόσο, η ιστορική αλήθεια έχει βαθύτερες αποχρώσεις. Η Περγαμηνή του Σινόν, που εντοπίστηκε από την Barbara Frale στα Αρχεία του Βατικανού και δημοσιεύθηκε το 2007, έδειξε ότι ο Πάπας Κλήμης Ε΄ είχε άρει την κατηγορία της αίρεσης από την ηγεσία του Τάγματος. Παρ’ όλα αυτά, η τραγική έκβαση δεν αποτράπηκε. Το 1314, όταν ο ντε Μολέ ανακάλεσε την ομολογία του και επέμεινε στην αθωότητά του, οδηγήθηκε στην εκτέλεση, αφήνοντας στην ιστορία ένα διαχρονικό σύμβολο αδικίας, πίστης και εσωτερικής συνέπειας
Μτ3ΑΑ
Ο ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου