The Farewell - Ο αποχαιρετισμός

 Ο  «Τεκτονικός Παντογνώστης» φέρνει σήμερα στο φως ένα από τα πιο εμβληματικά, ευαίσθητα και βαθιά εσωτεριστικά κείμενα της παγκόσμιας τεκτονικής γραμματείας: τον περίφημο «Αποχαιρετισμό» (The Farewell) του μεγάλου Σκώτου ποιητή και Αδελφού, Ρόμπερτ Μπέρνς.

Βρισκόμαστε στα 1786. Ο Μπέρνς, κυνηγημένος από τις οικονομικές αντιξοότητες, την προσωπική απογοήτευση και τις σκληρές δοκιμασίες της μοίρας, λαμβάνει τη δραματική απόφαση να εγκαταλείψει την αγαπημένη του Σκωτία για τις μακρινές και άξενες φυτείες της Τζαμάικας. Λίγο πριν το μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο, η καρδιά του τον οδηγεί εκεί όπου ένιωσε τη μοναδική, ανιδιοτελή αγάπη: στη Στοά του, τη St. James’s Lodge του Tarbolton. Εκεί, ανάμεσα στους «Υιούς του Φωτός», συνθέτει αυτό το ποίημα-τραγούδι, ως μια κατάθεση ψυχής, ένα πνευματικό μνημόσυνο και μια ύστατη παράκληση να κρατηθεί ζωντανός στη συλλογική μνήμη της Αδελφότητας.

Η ανάγνωση αυτού του κειμένου μέσα από τις αναρτήσεις του «Τεκτονικού Παντογνώστη» είναι μια μύηση στον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου που, αν και βρισκόταν στο χείλος της απόγνωσης, βρήκε στα τεκτονικά εργαλεία, στον αλφάδι στο νημα της Στάθμης και στο Φωτεινό παντεπόπτη οφθαλμό τη δύναμη να υψώσει το ανάστημά του προς τον Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος.

Η παρούσα μεταφραση δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή, φιλολογική μετάφραση των στίχων του 18ου αιώνα. Αντιθέτως, με απόλυτο σεβασμό στον ρυθμό, στο συναίσθημα και στη δυσερμήνευτη σκωτσέζικη ντοπιολαλιά του πρωτοτύπου, επιχειρήθηκε μια ολοκληρωμένη ποιητική απόδοση στα ελληνικά. Στόχος μας ήταν να αναγεννηθεί το έργο ως ένα αυθεντικό ελληνικό ποίημα αποχαιρετισμού· ένα έργο που διατηρεί ακέραιο τον παραδοσιακό τεκτονικό του συμβολισμό, αλλά ταυτόχρονα αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές κάθε ανθρώπου που βίωσε ποτέ τον πόνο του αποχωρισμού, τη θλίψη της ξενιτιάς και την αέναη αναζήτηση της Αρμονίας.

Σας προσκαλούμε να αφουγκραστείτε τους παλμούς της καρδιάς του Ρόμπερτ Μπέρνς, έτσι όπως αντηχούν, ολοζώντανοι πια, στη γλώσσα μας.

Ο Αποχαιρετισμός
(Στους Αδελφούς της Στοάς Tarbolton)
Ι
Αντίο, αδέλφια της Στοάς, του μυστικού δεσμού!
Σεβαστοί οδηγοί του πνεύματος και του κοινού σκοπού!
Εσείς που γύρω απ’ τον βωμό το Φως έχετε βρει,
που η Αρετή και η Τιμή τον δρόμο σάς ορίζει·
Μια θλιβερή υποχρέωση με σπρώχνει μακριά,
από τη Σκωτία φεύγω πια, σε ξένη ακρογιαλιά·
Μετάξι, πλούτη και τιμές δεν λαχταρά η καρδιά,
μα η Μοίρα τώρα με καλεί σε μονοπάτια σκληρά.
ΙΙ
Συχνά μοιραστήκαμε μαζί τη νύχτα τη γλυκιά,
μες στην αρμονία, τη χαρά, χωρίς κακία, ζήλια,
Κάτω απ' το βλέμμα του Σοφού, που με σπαθί κρατά
την τάξη και τη λογική, και τη Στοά κυβερνά.
Και σεις, Αδέλφια της Γραμμής, που με τη Στάθμη ορθά
χτίζετε έργα ευγενικά, με πίστη στην καρδιά,
είτε στη Δύση, στον Βορρά, είτε στον Νότο εκεί,
το Φως του Ιερου πάντα να σας οδηγεί!
ΙΙΙ
Ω, Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος, που όλα τα διοικείς!
Τους Αδελφούς μου της Στοάς πάντα να τους κρατείς
μέσα στην άδολη αγάπη, την ειρήνη, τη στοργή,
και η Σκωτία να τους έχει καύχημα στη γη!
Κι όσο για μένα τον φτωχό, που φεύγω στα μακριά,
μες στις φυτείες τις καυτές, σε μοναξιά βαριά,
η σκέψη μου θα βρίσκεται πάντα εδώ τριγύρω,
κι οι αναμνήσεις της Στοάς θα είναι καταφυγιο.
IV
Γι' αυτό το χέρι σάς απλώνω, αδέλφια μου πιστοί,
με μια καρδιά που θλίβεται, μα σας ευχαριστεί·
Μια τελευταία χάρη ζητώ, πριν φύγω για πάντα,
μια παράκληση θερμή, που ο Μπέρνς σάς αφήνει:
Όταν το κύπελλο γυρνά και η γιορτή ανάβει,
κι η αδελφότητα μαζί τις ώρες της λαμβάνει,
βάλτε ένα δάκρυ στο κρασί, και πιείτε στη σειρά:
«Εδώ ’ναι ο Αδελφός που χάθηκε στα ξένα, στα μακριά!»
μτ3ΑΑ
Ο Τεκτονικός Παντογνωστης/Πανοραμα
θα μας βρείτε στα εξειδικευμένα τεκτονικά ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία http://tetraktys.gr και http://tektonismos.gr

Λιγότε