Η Ερυθρά Πλευρά του Κύβου και ο Ιππότης της Καρδιάς

 

Στο Η΄ Κεφάλαιο του έργου Τεκτονικό Πανόραμα αναδεικνύεται η ερυθρά πλευρά του Κύβου, μια εικόνα υψηλού συμβολισμού που καλεί τον αναζητητή σε βαθιά εσωτερική περισυλλογή. Καθώς ο Κύβος ενσαρκώνει τη σταθερότητα, την τέλεια ισορροπία και την αρμονική ανάπτυξη του ανθρώπινου οικοδομήματος, η ερυθρά του επιφάνεια εισάγει το στοιχείο της ζωτικής πνοής: τον παλμό της καρδιάς, εκείνη τη ζωντανή δύναμη που μετουσιώνει τη θεωρητική γνώση σε βίωμα και την αφηρημένη ιδέα σε έμπρακτη αρετή.

Η θέαση αυτού του συμβόλου φέρνει συνειρμικά στον νου μια ανάλογη εικόνα από ένα σύγχρονο, διαφορετικό σύμπαν. Ο Μανταλοριανός, ο κεντρικός ήρωας της γνωστής έπος-σειράς, διατηρεί το κράνος του μόνιμα φορεμένο. Η αυστηρή αυτή επιλογή εμπεριέχει ένα βαθύ μήνυμα ταπεινότητας: το πρόσωπο, το «εγώ», αποσυμπιέζεται και αποκόπτεται από το προσκήνιο, ώστε η προσοχή να παραμείνει προσηλωμένη αποκλειτικά στις ανώτερες αρχές και στην αφοσίωση στο καθήκον.

Το κράνος υπενθυμίζει τη θνητότητα και το εφήμερο της ανθρώπινης μονάδας. Τα πρόσωπα εκπληρώνουν τον ιστορικό τους κύκλο και παρέρχονται, ενώ οι πανανθρώπινες αξίες συνεχίζουν το αέναο ταξίδι τους στον χρόνο. Ο Δρόμος επιβιώνει των οδοιπόρων του. 

Αυτή ακριβώς η φιλοσοφία προσδίδει στη φράση «This is the Way» το εμβληματικό της βάρος. Πρόκειται για έναν όρκο πίστης που εξυμνεί την ίδια την Οδό, στρέφοντας το βλέμμα στις καθοδηγητικές αρχές που νοηματοδοτούν την πορεία, μακριά από κάθε διάθεση προσωπικής προβολής.

Η ίδια εσωτερική μετατόπιση συντελείται και μέσω της ερυθράς πλευράς του Κύβου. Το σύμβολο ωθεί τον αναζητητή να μεταφέρει το κέντρο βάρους από την επιφάνεια του εαυτού του στο βάθος της εσωτερικής εργασίας, αντικαθιστώντας την ανάγκη για εξωτερική αναγνώριση με την καθαρή δίψα για την αλήθεια.

Στο σημείο αυτό αναδύεται ένα θεμελιώδες ερώτημα: Πού οφείλεται η διαχρονική συγκίνηση που προκαλεί στον άνθρωπο η μορφή του Ιππότη; 

Η απάντηση βρίσκεται ριζωμένη στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής. Κάθε άνθρωπος διασώζει μέσα του ένα παιδί που αρνείται να συμβιβαστεί, ένα παιδί που ονειρεύεται έναν κόσμο όπου η τιμή διατηρεί την ιερότητά της, ο λόγος φέρει αδιαπραγμάτευτο βάρος και η αφοσίωση αποτελεί την ύψιστη ισχύ. Αυτή την αρχέγονη σπίθα αναζητούμε στους μύθους, στα σύμβολα και στις ευγενείς προσωπικότητες που συναντάμε.

Μαζί με το παιδί αυτό, αναζητούμε πάντοτε τον αυθεντικό Ιππότη.

Είναι ο Ιππότης της Καρδιάς. Εκείνος που παραμένει προσηλωμένος στο χρέος του ακόμη και στην πλήρη αφάνεια, όταν κανένα βλέμμα δεν τον επιτηρεί. Εκείνος που πράττει το ορθό χωρίς την προσδοκία ανταμοιβής, γνωρίζοντας πως η ενδοξότερη επικράτηση είναι η κυριαρχία επί των ιδίων παθών.

Η ερυθρά πλευρά του Κύβου αποτελεί μια βουβή, πλην ισχυρή πρόσκληση προς αυτή την ανύψωση. Μας θυμίζει ότι η μύηση δεν ολοκληρώνεται με τη σώρευση γνώσεων, αλλά δικαιώνεται με την ηθική μεταμόρφωση του χαρακτήρα.

Εκεί όπου η διάνοια σμίγει με το συναίσθημα και η θεωρία μετουσιώνεται σε πράξη, αποκαλύπτεται ο Ιππότης που αναζητούσαμε πάντοτε. Ήταν παρών εξαρχής, κρυμμένος στα ενδόμυχά μας, περιμένοντας τη στιγμή της αφύπνισης για να καταστήσει την Οδό μας απόλυτα φωτεινή.

This is the Way.