Στον Τεκτονισμό, ο Γολιάθ συμβολίζει την ύβρη της δύναμης, την αμετροέπεια που κάνει τον άνθρωπο ακατάλληλο για μύηση. Είναι ο ακατέργαστος λίθος που αρνείται τη μεταμόρφωση. Αντίθετα, ο Δαβίδ ενσαρκώνει τη σοφία, την πίστη και την ελπίδα για ελευθερία — τις αρετές που επιτρέπουν στον μυημένο να εργαστεί τον εσωτερικό του λίθο και να προσεγγίσει το Φως. Η ταπεινότητα και η ευελιξία του Δαβίδ γίνονται οι προϋποθέσεις για τη μελλοντική οικοδόμηση του Ναού από τον Σολομώντα.
Αυτή η συμβολική ανάγνωση συναντάται πλήρως με τη θεωρία του Malcolm Gladwell στο David & Goliath. Ο Gladwell υποστηρίζει πως η φαινομενική υπεροχή του Γολιάθ κρύβει βαθιές αδυναμίες: ακαμψία, αργή αντίδραση και περιορισμένη αντίληψη. Αντιθέτως, τα φαινομενικά μειονεκτήματα του Δαβίδ μετατρέπονται σε πλεονεκτήματα, καθώς τον ωθούν σε δημιουργικότητα, ευελιξία και αλλαγή των κανόνων της σύγκρουσης. Έτσι, ο «αδύναμος» νικά όχι παρά την αδυναμία του, αλλά εξαιτίας της.
Η τεκτονική διδασκαλία επιβεβαιώνει αυτή την αρχή: η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην εξωτερική ισχύ, αλλά στην ικανότητα αυτογνωσίας και μεταμόρφωσης. Ο μύστης γίνεται «Δαβίδ» όταν κατανοήσει ότι ο μεγαλύτερος γίγαντας που πρέπει να νικήσει είναι ο ίδιος του ο εσωτερικός Γολιάθ. Μετά από αυτή τη νίκη ανοίγει ο δρόμος για την οικοδόμηση του προσωπικού Ναού της ψυχής.
ΜΤ3αα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου