Στις 14 Φεβρουαρίου ο κόσμος τιμά την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Για πολλούς είναι μια γιορτή μηνυμάτων, ρόδων και υποσχέσεων. Για εκείνους όμως που διαβάζουν τον κόσμο μέσα από σύμβολα, η ημερομηνία αυτή γίνεται ένας ήσυχος υπαινιγμός: μια πορεία από τα Μυστήρια της φύσης προς τα Μυστήρια της καρδιάς.
Πριν από τον χριστιανικό εορτολόγιο, στη Ρώμη τελούνταν τα Λουπερκάλια, γιορτές καθαρμού, γονιμότητας και αναγέννησης. Η φύση, ακόμη χειμωνιάτικη, έδινε τα πρώτα σημάδια επανόδου στο φως. Αυτός ο κύκλος—σπορά, σιωπή, βλάστηση—μοιάζει με εσωτερική εργασία: κάτι πεθαίνει για να μεταμορφωθεί, κάτι κρύβεται για να εμφανιστεί ωριμότερο. Όταν οι εποχές άλλαξαν ένδυμα, η γιορτή δεν χάθηκε· μεταποιήθηκε. Η μνήμη του Αγίου Βαλεντίνου, μάρτυρα της αγάπης και της ένωσης, στάθηκε σαν νέο σύμβολο πάνω σε παλαιότερη τελετουργική ανάγκη: να τιμηθεί η δύναμη που συνδέει, ανανεώνει και θεραπεύει.
Με τεκτονικά μάτια, το κέντρο αυτής της ημέρας δεν είναι τα ανθη ή τα σοκολατακια , αλλά η καρδιά. Όχι ως ρομαντικό συμβολοι, αλλά ως εσωτερικός τόπος. Η καρδιά είναι ο μικρός μας ναός, όπου δοκιμάζονται οι προθέσεις πριν από κάθε “είσοδο”. Εκεί ο άνθρωπος καλείται να αποθέσει τα μέταλλα της ματαιοδοξίας και της προκατάληψης και να εργαστεί με απλότητα. Η καρδιά γίνεται και όργανο γνώσης: δεν βλέπει την επιφάνεια, όπως το μάτι, αλλά την ποιότητα του νοήματος. Αναγνωρίζει τον αδελφό στον ξένο, διακρίνει το φως μέσα στη σύγχυση, κρατά την ανθρωπιά όταν οι συνθήκες σκληραίνουν.
Υπάρχει και μια απαιτητική πλευρά: η καρδιά πονά όταν η αυτογνωσία ανοίγει τον καθρέφτη. Αυτός ο πόνος, όταν δεν μας κλείνει αλλά μας σμιλεύει, γίνεται εργαλείο λείανσης του αδρού λίθου. Γι’ αυτό στις παλιές ποδιές συναντούμε τη Φλεγόμενη Καρδιά: σύμβολο ζήλου για αλήθεια, σταθερότητας στον αγώνα, αγάπης που μετατρέπεται σε πράξη.
Αν κάτι μας θυμίζει η μέρα αυτή, είναι ότι η αγάπη δεν είναι στιγμιαίο συναίσθημα· είναι ηθική στάση ζωής. Να ενεργούμε «από καρδιάς» σημαίνει να ευθυγραμμίζονται καρδιά, λόγος και έργο. Κι όταν αυτό συμβαίνει, η αδελφότητα παύει να είναι ιδέα και γίνεται βίωμα.
Ο ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου